ببین چگونه لبه ی کاغذ

   انگشت خط خطی هایم را

        هی می بُرد

         هی خون می چکاند

و چطور

      پرسه های قلمت در من

            مدتی ست

-    نیامده ،

             می رود!!!

همهمه ی زنی ست در من

زنی که پشت ِ سر ِ هم، جفنگ می بافد

و گندِ قصه ی خود را، قشنگ می بافد

زنی که صورتکی صورتی به چهره ی اوست

و طرح ِ قامت ِ خود را پلنگ می بافد

خدا و خلوت و مشتی سروده های خفن

نخ ِ خیال ِ بلندای تو ته ِ سوزن

انار ِ سرخ ِ بهشتی، لب و تب ِ قرمز

و سیب های خیالی ، نچیده در دامن

زنی بخاطر تو، پشت می کند به همه

ترا نشانده به شعر و ترانه و کلمه

زنی که جنس ِ وجودش، ردیف ِ دلتنگی ست

نبود ِ توست که هی می زند به او صدمه

در من

    دغدغه ی زنی ست-

        با خیال کوچ

       پیش از آنکه طعم ِ تیغ ِ نگاهت

                 مغزش را

                            تلخ

                                   بُرش دهد!!!

 

فهیمه عباسی داروسازی واحد دبیرخانه



تاريخ : ۱۳٩٠/۳/٢۱ | ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ | نویسنده : - | نظرات ()