سلام و خدا قوت    

از اولین پست ادبی این وبلاگ چهل روز می گذرد. دهخدای بزرگ یکی از معانی واژه ی "چله" را چهل روز اول زندگی نوزاد می داند و برای چهل روزگی، مراسمی مرسوم است؛ از آن جمله حمام است که با کاسه ی چهل کلید، روی سرش آب می‌ریزند، (یک کاسه برنجی که دور تا دورش چهل کلید کوچک آویزان است)، ولیمه می‌دهند، برای سلامتی و آینده ی خوش نوزاد، دعا و نیایش می‌کنند و شعر می‌خوانند. شاید قدیم ها اگر نوزادی تا چهل روز دوام می‌آورده یعنی اینکه به سلامتی رفت تا چهل سالگی!  و مشکل جدی نخواهد داشت و برای همین، چهل روزگی مهم بوده  است. چله نشینی هم رسمی است و برای خود حکایت ها دارد و آن چهل روز گوشه گیری و عبادت است.

اما هرچه باشد...

تو چهل روز دوام آوردی و در این مدت 17 پست و 294 نظر به کار قشنگت جلب کردی.

این، یعنی اینکه نسیمی ملایم می تواند در لابلای درختان ِ یک باغ، وزیدن آغاز کند؛ با برگهای درختان، سر به سر بگذارد، آنها را بجنباند و بر سرعتِ خویش بیافزاید. آنگاه از لای درزِ دیوارِ باغ، دزدکی نگاهی به کوچه بیاندازد و روزِ بعد با شیطنت، قدم به کوچه بگذارد. اینک نسیم سبکبال ما، سفر دورانی خود را به بیرون از مرزهای باغ آغازیده است. او می تواند حالا دیگر به هر پستویی سرک بکشد و به هر کوچه ای گذر کند. از قول من به او سلام برسان تا سلام مرا به هر که دید برساند. تنها به او بگو: نسیم نمی تواند بایستد"  که اگر چنین پیش آید، دیگر نسیم نه، که "منسی" خواهد بود. پس: .... باش تا باشی

دکتر امیرحیدری داروسازی عضو هیئت علمی 



تاريخ : ۱۳٩٠/٤/٢۳ | ٢:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : - | نظرات ()