1 - نیامدی/خیال و زندگی

کوچه لبریز است از عطرِ گلاب                     خاک ِ خود را شسته با جارو و آب

با گلی در دست می آیی ز دور                     خواندم این مصراع را در یک کتاب

پای تا سر، راه را گل کاشتم                       با دوصد وسواس و یکصد آب و تاب

هرچه دیوان بود کردم زیر و رو                     بلکه تقدیمت کنم یک شعرِ ناب

منتظر در کوچه ما را دیده بود                      چشم ِ خورشید و نگاه ِ ماهتاب

دیر کردی، شعر و گل از دست رفت               نقشه هایم شد همه نقش ِ بر آب

یار می آید ولی کِی؟ با خداست                   شاید از مغرب که آید آفتاب

 

 خیال و زندگی

 آفتاب خیالت

            هرآن بلند تر می شود

تو بر طلوع ، حتی

                           سایه انداخته ای

  چشم هایم می سوزند

 

من از تراس رویا

                  قامتت را حظ می برم

                      و کودکانه

                                  دستهایت را

                                                 به آسیاب بگرد دعوت می کنم

 تو نگاهم می کنی

                    بلندتر از تاریخ

                                    به دست و پا زدن افتاده ام

 حالا بیدارم

     و همه ی خوابم را

                     به زندگی نشسته ام

 

فهیمه عباسی

/ 13 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سعید عزیزی(دارو 87)

خانم عباسی خیلی لذت بردم متشکرم

سلام .ممنون بابت شعرهای قشنگ و پر معنا شما .فقط کاش پایان بندی زیباتری رو انتخاب می کردین .ضمنا توی نظراتی که دیگران داده بودن نظر شخص مظفری بسیار زیبا و دلیل خوبی بود برای دوستی.

ترانه

خواب نیمی از زندگی است.

م. اسماعیلی

غزل زیبایی بود . دلچسب و گوارا.لذت بردم موفق باشید

خیلی خوب بود موفق باشی

-

سلام ! شیره ی شعرم ! گلوله ی نمکم! هنوز بی تو خودم مثل بغض می ترکم!

فرزاد دوستی

سلام.ممنون به خاطر افتتاح این محیط گرم و صمیمی.من تازه به این وبلاگ سرزدم.خیلی زیبا بود... به امید موفقیت روزافزون

منم

پای تا سر، راه را گل کاشتم با دوصد وسواس و یکصد آب و تاب

ش.ش

چه کسی می گوید جاذبه رو به زمین است من کسانی دیدم فارغ از هر کششی رفته اند تا بالا تا اوج اری جاذبه رو به خداست

مینو

[گل][گل][گل]