73- یوسفانه

چون برده ها می زیستم تا کس نداند کیستم

                         با هر کسی گفتم که من یک برده ی عمرانی ام

در خانه آوردی مرا، غرق بلا کردی مرا            

                 تو بر ملا کردی مرا کآن یوسف کنعانی ام

آنقدر درگیرم شدی رسوای تصویرم شدی         

                 شد ظاهر زیبای من اسباب سرگردانی ام

آوردی آن اشراف را تا پاک سازی گاف را                   

               انگشت و تیغ صاف را  من سوژه ی مهمانی ام

رفتی زلیخایی کنی، کاری که میخواهی کنی  

                 هم پاره شد پیراهنم، هم چاره شد زندانی ام

زندان و یک تعبیر خواب، آورد بیرون از نقاب      

                 آن سیرت درویشی و آن صورت سلطانی ام

سرگرم اعیانی شدم، آنی که می دانی شدم              

              غافل که در عیش و عزا، من بره ی قربانی ام

گفتم مرا بگذاشتی، دست از سرم برداشتی                  

                باز از کجا پیدا شدی؟ وای از من و پیشانی ام

گفتی جوان سازم تو را، چون دختران سازم تو را   

              گفتم که اعجازی کنم در عالم روحانی ام

تا ظاهرت تیمار شد، دیدار ما تکرار شد             

              کاخ دلم آوار شد بر سینه ی سندانی ام

حیران نگاهی کردی و حیران چشمانت شدم   

              دیدی که من حیران ترم خندیدی از حیرانی ام

حالا تو حاشا میکنی، ما را تماشا میکنی          

                احساس گرما میکنی از اینکه میسوزانی ام

باید بسوزد این گلم، تا آجری گردد دلم                      

            تا خاکی ام چون ارگ بم، محکوم این ویرانی ام

دکتر امیرحیدری

/ 35 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
الی

قالب شعر بسیار کلاسیک بود آرایه های ادبی شعر هم پیچیدگی نداشت.... در کل شعر خوبی بود اما تاثیر عمیقی روی آدم نمیذاشت

loyal

این بودنت را به نامم بزن

محمد

عالی

گرجي

زيباست مثل بوي خاك باران خورده لبريز از گفته هاي شاعرانه و من مبهوت مانده ام در چرايي محكوميت ويراني

لبخند

خیلی خیلی خیلی قشنگ است. [گل]

لبخند

خیلی خیلی خیلی قشنگ است. [گل]

یاس

اگرمصرع اخرو مینوشتید تا خاکی ام چون این بشر محکوم این ویرانی ام بهتر بود....ارگ بم مثال خوبی نبود.ممنو ن دکتر

امیر

سلام به دوستانی که کامنت گذاشتند. یاس عزیز ممنونم از نکته ای که اشاره کردید. من هم از سرنوشت ارگ بم متاسفم ولی خود میدانی که نه خاکی بودن ارگ بم قابل انکار است و نه ویران شدنش بعد از زلزله و نه تاثیری که خاکی بودن در این تخریب داشت. ضمناَ یک ربط ناگفتنی هم با تم شعر بنده دارد که هم خاکی بودن و هم بم در آن دخیل بوده است. به الی عزیز هم باید گفت فرمایشت در خصوص فوق کلاسیک بودن درست است ولی این که روی "آدم" تاثیر نمیگذارد: عزیز دل این بزرگوارانی هم که پسندیده اند آدمند ها!!!! بازهم ممنون

بهارپرگل

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

رفیق

محشره